Kolejna chemiczna przygoda Chrobrzaków na Wydziale Chemii UAM w Poznaniu

27 listopada 2026 r., punktualnie w południe, 30 młodych pasjonatów nauk przyrodniczych z klas 1c, 2c i 2e pod opieką prof. Krzysztofa Kuśmierczyka oraz prof. Marka Jabłońskiego wyruszyło na kolejne warsztaty na Wydziale Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Czekała nas porcja chemii w praktyce, trochę naukowych wyzwań i, jak się okazało, kilka niespodzianek.

Jeszcze zanim trafiliśmy do laboratoriów, naszą uwagę przykuł Rosomak, czyli potężny kołowy transporter opancerzony stojący na Kampusie Morasko przed Wydziałem Historycznym. Trudno było przejść obok niego obojętnie, zwłaszcza, że żołnierze chętnie opowiadali o jego wyposażeniu i możliwościach. Chwilę później zaprosili nas na prawdziwą wojskową grochówkę serwowaną prosto z polowej kuchni. Po takim „chemicznym przygotowaniu organizmu” mogliśmy ruszać do laboratoriów. Najedzeni, rozgrzani i w świetnych humorach byliśmy gotowi na naukowe wyzwania.

Uczniowie klas drugich zmierzyli się z miareczkowaniem kwasowo-zasadowym, czyli alkacymetrią. Nazwa brzmiała groźnie, ale szybko okazało się, że nie taki kwas straszny, jak go miareczkują. Korzystając z kwasu szczawiowego, kwasu solnego i roztworu wodorotlenku sodu, ćwiczyliśmy precyzję godną laboratoryjnych mistrzów. Fenoloftaleina zdradzała moment zakończenia reakcji efektowną zmianą barwy, a my przekonaliśmy się, że jedna kropla za dużo może zepsuć wynik równie skutecznie, jak jedna literówka sprawdzian. Po kilku próbach punkt końcowy reakcji przestał być tajemnicą, a obliczanie stężeń molowych roztworów nie sprawiało już większych problemów.

W tym samym czasie uczniowie klasy 1c odkrywali świat soli i ich właściwości. Największym hitem okazał się jednak „Ogród chemiczny”. Na naszych oczach z pozornie niepozornych substancji wyrastały kolorowe, fantazyjne struktury przypominające podwodne rośliny z innej planety. Trudno było uwierzyć, że to nie magia, lecz chemia. Chociaż właściwie dobra chemia często wygląda jak magia.

Warsztaty były kolejnym etapem współpracy naszej szkoły z Wydziałem Chemii UAM i po raz kolejny udowodniły, że nauka nie musi ograniczać się do szkolnej ławki.

Do Gniezna wróciliśmy około godziny 18.00 nieco zmęczeni, ale bogatsi o nowe doświadczenia, umiejętności i przekonanie, że wiedza zdobywana w szkole naprawdę działa również poza jej murami. A przy okazji upewniliśmy się, że chemia może być nie tylko pożyteczna, lecz także całkiem smaczna... zwłaszcza jeśli zaczyna się od wojskowej grochówki.

Relację przygotował Nikodem Lisiecki z klasy 2c